Łączna liczba wyświetleń

wtorek, 8 sierpnia 2017

KOPALNIA ZŁOTA

W niedzielę 06.08.2017 r. postanowiliśmy zwiedzić miejsce które jest blisko nas, a do którego jakoś do tej pory nie dotarliśmy - kopalnia złota w Złotym Stoku. Złoty Stok położony jest u stóp Gór Złotych, we wschodniej części Ziemi Kłodzkiej. 


W XVI wieku miasto było europejską potęgą w wydobyciu złota. Złoto wydobywano do 1962 roku. 


Zanim dotarliśmy do kopalni ze złotym kruszcem to na początku trasy  zwiedzamy Średniowieczny Park Techniki, stanowi on replikę średniowiecznej osady górniczej wyposażonej w urządzenia skonstruowane w skali 1:1 na podstawie rycin oraz opisów Georgiusa Agricoli. 



Ciekawie i z dowcipem przedstawione urządzenia i sposoby wydobywania złota.





Jest to jedyna taka atrakcja w Europie, więc warto tu zajrzeć.








Można spróbować swoich sił w szukaniu cennego kruszcu, ile się znajdzie tyle zabieramy :)



Po zapoznaniu się ze sprzętem i obejrzeniu osady a także przejściu przez labirynt strachu docieramy do CHATY KATA.







Kat tylko groźnie wygląda ale jest całkiem miły, można się wykupić i pójść dalej zwiedzać kopalnie.



„Kopalnia Złota" to specjalnie przygotowana trasa turystyczna z ekspozycją muzealną obejmująca dwie sztolnie.



W pierwszej z nich - „Gertrudzie" (500 m) - turyści mogą podziwiać unikatową kolekcję map geologicznych, dawne górnicze instrumenty geodezyjne, tygle i piec do wytopu złota, bogatą kolekcję skał, rud i minerałów. Zwiedzanie Sztolni Gertruda wiążę się z dodatkową atrakcją a mianowicie przejściem Chodnikiem Śmierci, do przeżycia choć można się wystraszyć.


Jedną z atrakcji jest zjazd metalową rynną. Tu muszę się przyznać, że miałam małego stracha, ostatni raz na ślizgawce byłam jeszcze jako dziecko w wieku przedszkolnym :) Widać po mojej minie, że przeżyłam i to w całkiem dobrym humorze.


Druga ze sztolni - „Czarna" (700 m) - znajduje się w górnej części Złotego Jaru. 


Ta sztolnia wiedzie zwiedzających XVI-wiecznymi, ręcznie kutymi wyrobiskami, poprzez komory, po wybranych gniazdach rudy złotonośnej. 



Aby dostać się na dół kopalni trzeba pokonać parenaście :) schodków...


...całe szczęście, że idziemy w dół a nie do góry, bo chyba bym tam została jako eksponat do oglądania :).


Krążąc podziemnymi chodnikami dochodzimy do jedynego w Polsce podziemnego wodospadu, jest malutki ma wysokość 10 m ale godny podziwu.



Z kopalni wyjeżdżamy pociągiem i jest to kolejny gwóźdź programu.



Na trasie zwiedzania znajdują się także: Muzeum Przestróg, Uwag i Apeli - kolekcja tabliczek związanych głównie z przepisami BHP, oraz  laboratorium Scharfenberga, który chcąc odkryć eliksir młodości, odkrył arszenik - potężną truciznę, która jednak ma ponoć właściwości odmładzające.
 Można takżę własnoręcznie wybić pamiątkową monetę, wziąć udział w płukaniu złota, obejrzeć pokaz odlewania złotych sztabek, wykonać złoty papier czerpany bądź też obejrzeć wystawę minerałów. Atrakcji na cały dzień, na pewno nie będziecie się nudzić.
Warto pamiętać,  że pod ziemią panuje stała temperatura, przez cały rok i wynosi ona około 7 stopni Celsjusza. Koniecznie nie zapomnijcie jakiegoś ciepłego okrycia, gdyż podczas 1,5-godzinnego zwiedzania można zmarznąć, szczególnie dzieci.
Pakiet Zwiedzanie Kopalni Złota plus Średniowieczny Park Techniki: 29 zł normalny, 22 zł ulgowy.

Zwiedzanie kompleksu jest bardzo przyjazne i z dużą dawką humoru, choć moim zdaniem dla dzieci od 6 roku życia, młodsze się nudziły.
Parking bezpłatny :) co nas miło zaskoczyło :)

Wracając przeszliśmy się po miasteczku Złoty Stok i Lądku Zdroju ale to już będzie oddzielny wpis bo ten wyszedł trochę długi i mam nadzieję, że Was nie zanudziłam :).
Bardzo miło spędzona niedziela - pozdrawiam
Małgosia W.

piątek, 4 sierpnia 2017

NOWA SERWETKA

Chyba mam syndrom niespokojnych rąk... po prostu nie potrafię siedzieć i nic nie robić. Metryczka skończona, kalendarz adwentowy rozpoczęty i tu postój, brakło muliny, muszę dokupić. Czyli przymusowa przerwa, coś tam szyję, trochę prac rozpoczętych leży w szufladzie, ale serca brak, muszą nabrać mocy urzędowej aż się do nich dobiorę czyli co tu robić? chwila zastanowienia, przejrzenia gazetek, spojrzenia w karton z kordonkami i już wiem... brakuje mi długiej serwety na stół. Rozpoczęłam coś nowego na szydełku...



...mam nadzieję, że skończę w miarę szybko i nie pójdzie do szuflady na wieczne nieskończenie, takich prac już parę leży...


...co mnie denerwuje, ale ciężko mi zabrać się za skończenie. Ostatnio już przeglądałam wszystkie UFO-ki ale wymówka zawsze się znajdzie, tym razem upały, stwierdziłam, że za gorąco jest aby łapać druty i skończyć swetry, które trzeba tylko zszyć lub dokończyć rękawy. Też tak macie, że prace leżą i czekają aż się zmiłujecie nad nimi :) muszę się w końcu zabrać i pokończyć, pewnie poczuję się lepiej. :)
Miłego weekendu - Małgosia W.

wtorek, 1 sierpnia 2017

CIASTO Z AGRESTEM

Lipiec dobiegł końca a ja nie pochwaliłam się ciastem, które było w lipcową sobotę. W ogrodzie mam jeden krzak agrestu, w sam raz na ciasto a i na kompot wystarczyło. 


Ciasto najprostsze jakie może być, tylko mieć owoce i nie musi to być agrest.
Pieczemy biszkopt jasny, a na niego potrzebujemy:

6 jajek, 1 szkl. cukru kryształu (może być mniej), 1 szkl. mąki pszennej, 1 płaska łyżeczka proszku do pieczenia.

wykonanie:
1) białka ubić na sztywno, dodać cukier i żółtka;
2) Dodać mąkę zmieszaną z proszkiem do pieczenia i lekko wymieszać do połączenia składników;
3) wylać na formę do piecznia;
4) piec w temp. 180-200 stopni C ok. 30-40 minut a najlepiej sprawdzić patyczkiem.

Gdy biszkopt się piecze obieramy agrest, wkładamy do garnka i gotujemy z cukrem (do smaku) gdy zmięknie i zaczyna się gotować zdejmujemy z ognia i dodajemy 2 galaretki (sypkie, nie rozpuszczone), najlepiej agrestową lub cytrynową  i 1 łyżeczkę żelatyny. Niestety nie potrafię powiedzieć ile agrestu miałam, gdyż pochodził z naszego ogródka, ale myślę, że z kilogram był na pewno.


Tak przygotowaną masę agrestową pozostawiamy do ostygnięcia, gdy zaczyna tężeć wylewamy na wystudzony biszkopt i do lodówki. W tym czasie szykujemy bitą śmietanę, może być to 30 % do ubicia lub tak jak u mnie śmietana "śnieżka"  w proszku. 
Ubitą śmietanę wykładamy na ciasto i SMACZNEGO :) ciasto gotowe, ale dobrze by było gdyby choć godzinę posiedziało w lodówce zanim podamy na stół.



Pozdrawiam i życzę miłego dnia
Małgosia W.








niedziela, 30 lipca 2017

METRYCZKI

Metryczka Kubusia oprawiona i tak się prezentuje.


W pokoju dzieci na ścianie umieszczone są już wcześniejsze metryczki...


...Zuzi, która była pierwsza...


...i Jasia, to moja druga metryczka.


Wszystkie trzy metryczki razem.
Pozdrawiam - Małgosia W.


czwartek, 13 lipca 2017

PLACKI Z CUKINII

Mąż w pracy, wróci dopiero wieczorem, co zatem na obiad? 
Nie lubię jeść sama i nie lubię gotować obiadów dla jednej osoby :( ale jeść trzeba.
Przegląd lodówki i uśmiechnęła się do mnie cukinia, którą kupiłam na zasadzie aby była, może się przyda. Przydała się dziś :). 15 minut i obiad gotowy. Postanowiłam podzielić się z Wami, może też jecie sami lub nie macie zbyt wiele czasu na gotowanie a placuszki z cukini robi się szybciutko.


Potrzebujemy - podaję składniki na jedną cukinię wielkości ok. 20 cm
(niestety nie zrobiłam zdjęcia, podczas smażenia pomyślałam aby się z Wami podzielić przepisem).

1 cukinia
1 jajko
2 łyżki mąki
1/2 cebuli 
2 ząbki czosnku
sól, pieprz

Cukinię obieramy, ścieramy na tarce. Ja starłam na drobnych oczkach ale jak ktoś ma ochotę można na dużych. Solimy, pieprzymy dodajemy pokrojoną cebulkę i wyciśnięty czosnek, następnie mieszamy wszystko z mąką, masa musi być podobna w konsystencji jak na placki ziemniaczane.  


Gotowe, teraz tylko smażymy do zarumienienia.
Pyszne :) wyszło mi 12 sztuk, kładłam je łyżką do zupy więc nie były za duże.
Ja się najadłam i jeszcze dla męża coś na ząb zostanie.


Smacznego :)
A tu podaję link do: placków z cukinii i łososia , spróbujcie, też dobre. :)

Pozdrawiam - Małgosia W.