Łączna liczba wyświetleń

piątek, 21 września 2018

NA KONIEC LATA...

Lato się kończy, a pogoda taka piękna, nie czuć nadchodzącej jesieni, no może ranki troszkę chłodniejsze. My jeszcze na urlopie choć w domu, ale te ostatnie dni postanowiliśmy wykorzystać i spędzić  w GÓRACH STOŁOWYCH. 

20.09.2018 r.
 godzina 12:00

Wspinaczkę swą zaczęliśmy od wsi Karłów (12 km od Kudowy Zdrój) na Strzeliniec Wielki (919 m n.p.m.). 


Uwaga!!!! 
Będzie dużo zdjęć, ale inaczej się nie da. Przepiękne widoki, aż dech zapiera i wszystko chcielibyśmy zachować choćby na zdjęciu bo w pamięci na pewno...


Trasa zróżnicowana, raz spokojnie...


raz trochę trudniej...



czasami bardzo ciasno...



a czasami prawie, że na czworakach...


 

...chwilka odpoczynku na złapanie oddechu...


...i dalej między skałkami... 


...momentami ślisko i dobrze, że łańcuchy przy ścianach...






Na szczycie działa schronisko, przy którym znajduje się jeden z punktów widokowych. 





Za schroniskiem zaczyna się płatny odcinek zwiedzania, obejmujący labirynt na wierzchołku Szczelińca. Bilet normalny to koszt 10 zł od osoby.






 



 

W dół idzie się łatwiej i szybciej...



...same schody, skałki  i przepiękne krajobrazy...


...udało się... dałam radę i jestem z siebie dumna bo początek był trudny i myślałam, że się poddam i zawrócę...

 wyjście - godzina 14:05 . 

Bardzo polecam taką wycieczkę.  Spacerując labiryntem wśród skał można zapomnieć choć przez te dwie godziny o kłopotach dnia codziennego. Odstresować się choć na chwilkę. Muszę przyznać, że pomysłodawcą wczorajszej wycieczki był mój mąż bo ja oczywiście miałam bardziej przyzniemne sprawy typu pranie, sprzątanie, prasowanie, przetwory itp. jestem mu wdzięczna, że mnie namówił i ostatnie dni urlopu poczułam się jak na wakacjach. Oczywiście po zejściu był obiadek...


...i szarlotka...


...nie zapomnieliśmy o pamiątkowym magnesie...


...i oczywiście kawusia :) czyli kalorie spalone kalorie nadrobione :)


Pozdrawiam bardzo serdecznie - Małgosia W.

































wtorek, 4 września 2018

LETNIA TORBA - WOREK

Mamy wrzesień, jeszcze ciepełko a my jak co roku zaplanowany urlop. Urlop tym razem spędzimy w Chorwacji, czyli słoneczko i błogi czas na plaży. Podczas powolnego przygotowywania się do wyjazdu stwierdziłam, że przydała by mi się torba na plażę :) Wybrałam się do sklepów na szukanie czegoś ciekawego ale niestety o tej porze roku to już jesień a nie lato.  Postanowiłam, że sama coś sobie zrobię lub uszyję. Przegląd internetu i zauroczyły mnie torby typu MOCHILA BAG. 





(zdjęcia pochodzą z pinterest)

Torby śliczne, wykonanie krok po kroku w internecie można znaleźć, ale czasu już mi brakło na zrobienie takiego cudeńka. Nie dałam za wygraną i z resztek które zalegały w szufladzie powstała moja LETNIA TORBA - WOREK.


Nie jest tak śliczna jak MOCHILA BAGA, ale mam nadzieję, że zda egzamin.
A teraz kilka zdjęć jak powstawała...


Spód torby zrobiony jest ze sznurka bawełnianego 3 mm.




Góra ze sprutego starego swetra, który miał być przerobiony dawno, dawno temu :).


Dół to same półsłupki...


...góra to półsłupki i siateczka robiona łańcuszkami.


Jeszcze tylko pasek, też zrobiony półsłupkami na szerokość 6 oczek łańcuszka...


...i gotowe :)


Zapięciem jest sznurek, który ściąga górę torby i zabezpiecza przed dostaniem się niepowołanej "ręki" stoperem...


...a dół sznurków upiększony zostyał drewnianymi koralami.


I tak powstała na szybko moja LETNIA TORABA - WOREK.


Wymiary: średnica dołu - 21 cm, długość worka - 33 cm, długość paska - 67,5 cm

Pozdrawiam serdecznie - Małgosia W.


sobota, 1 września 2018

PASZTET Z CUKINII

Mamy wrzesień i zrobiło się tak jakoś jesiennie a cukinia, nie wiem dlaczego, kojarzy mi się właśnie z tą porą roku. Dziś zrobiłam PASZTET Z CUKINII, przepis znalazłam TU. 


Robiłam pierwszy raz i zastanawiałam się czy ostatni, ale muszę Wam powiedzieć, że chyba nie, rodzince smakował, bardzo fajny dodatek do pieczywa. Z cukini robiłam już placuszki i leczo ale warto pokosztować jej w innej odsłonie.
Oto przepis, może nie znacie a chcecie spróbować...  :)

SKŁADNIKI

  • 1 kg cukinii (3 średnie sztuki)
  • 1 cebula
  • 1 marchewka
  • 3 ząbki czosnku


4 łyżki oliwy
  • 3/4 szklanki bułki tartej
  • 5 łyżek kaszy manny
  • 4 łyżki posiekanej natki pietruszki lub koperku
  • 3 jajka
  • sól, pieprz, po 1 łyżeczce papryki w proszku, kurkumy, suszonego oregano

PRZYGOTOWANIE

  • Cukinię umyć, osuszyć, przyciąć na końcach, zetrzeć na tarce o dużych oczkach. Cebulę obrać i również zetrzeć na tarce ale o małych oczkach.


  • Cukinię i cebulę umieścić w większej misce, dodać 1 i 1/2 płaskiej łyżki soli i wymieszać. Odstawić na około pół godziny, aż cukinia puści soki. Następnie wyłożyć ją na sito i bardzo dokładnie odsączyć.

  • Do odciśniętej cukinii dodać obraną i drobno startą marchewkę, przeciśnięty przez praskę czosnek, oliwę, bułkę tartą, kaszę manny, natkę pietruszki (ja dodałam koperek) i jajka. Doprawić pieprzem, papryką, kurkumą oraz oregano i dokładnie wyrobić.

  • Piekarnik nagrzać do 200 stopni C. Masę cukiniową wyłożyć do keksówki (moja miała 30 cm na 10 cm) wyłożonej papierem do pieczenia, uklepać, wyrównać łyżką.

  • Wstawić do piekarnika i piec bez przykrycia przez ok. 1 godzinę i 15 minut (do zrumienienia). 

Gotowe, można się delektować. Polecam, skusić się :) 


Smacznego :)
Życzę miłej niedzieli :) - Małgosia W.

środa, 29 sierpnia 2018

PIERWSZY RAZ :)

Taki dziwny tytuł dzisiejszego wpisu a chodzi tu o POMIDORY, które mam w swoim maleńkim ogródku pierwszy raz :). 


Tak, tak, jak dziwnie to brzmi ale  pierwszy raz odkąd mamy dom udało się nam wychodować własne POMIDORKI. 


Kilka razy sadziliśmy krzaczki ale nic z tego nie wyszło i już myślałam, że nie dla mnie POMIDORY  z własnego ogródka a tu proszę taka niespodzianka. 


Na wiosnę kupiliśmy tak na próbę, trzy maleńkie krzaczki  różnego gatunku (szkoda, że nie zrobiłam zdjęcia).


Postanowiliśmy z mężem, że spróbujemy ostatni raz, jak nie uda się nam wychodować to znaczy, że nie dla nas własne POMIDORY,  ale udało się i wszyscy się cieszymy. 



Dzieci najbardziej z tych maleńkich, śliwkowych. Śliwek na drzewie nie ma ale pomidory śliwkowe są :).


Dzieciaczki uwielbiają zrywać te maleństwa prosto z krzaka i od razu zjadają, czasami nie zdążę umyć :) ale takie najlepsze :).



Pamiętam jak rodzice kupili działkę a ja jako nastolatka powiedziałam, że mnie działka nie interesuje, bo się na tym nie znam. Oj, dziś myślę inaczej, jak to wszystko się zmienia i nigdy nie mów nigdy.


Pomidorki z serkiem wiejskim - uwielbiamy wszyscy :).

W przyszłym roku zasadzę więcej krzaków :).

Pozdrawiam - Małgosia W.

środa, 15 sierpnia 2018

MAŁY HAFCIK

Ostatnimy czasy bardzo mało haftuję ale żeby nie było, że nic nie robię to pokażę dziś Wam malutki hafcik, który został umieszczony na zakładce. 


Powstał on z myślą o Dorotce która prowadzi bloga http://rekoczynydoroty.blogspot.com/. Zakładka jest już u Dorotki tak więc może wyjść na światło dzienne i przedstawić się Wam :).


Foto na golasa czyli jak powstawała...


Przepraszam za jakość zdjęć ale robione były w ostatniej chwili :) ale ważne, że są.
Mam nadzieję, że posłuży Dorotce długo, długo... :)

Pozdrawiam gorąco - Małgosia W.