Łączna liczba wyświetleń

środa, 18 maja 2016

NIE TAKI DIABEŁ STRASZNY...

...jak go malują. Tak, tak, zawsze przed podróżą zagraniczną sprawdzam co można zwiedzić i jakie są przepisy danego kraju. Kanada to nie UE i przysiadłam do sprawy bardzo poważnie, naszukałam się różnych informacji choć to nie było łatwe. Okazuje się, że blogów o Kanadzie, jak i porad typu co, gdzie, jak i za ile oraz o samej odprawie paszportowo-celnej nie jest tak dużo. To co udało mi się znaleźć troszkę mnie przeraziło a mianowicie odprawa celna po wylądowaniu. Ale od początku...


Gdy już szczęśliwie wylądujemy w Kandzie, w naszym przypadku było to lotnisku w Vancouver, udajemy się długimi korytarzami, podziwiając bardzo ładne wnętrze lotniska, do dużej sali gdzie odbywa się odprawa paszportowo-celna. 



Stajemy w kolejce (mniejszej lub większej, zależy ile samolotów akurat wylądowało) i tak mniej więcej 15-20 minut lub dłużej przesuwamy się wolniutko, jak w sklepie, do Pana Celnika. Podajemy dokumenty tj. paszport wraz z kartą celną którą dostajemy i wypełniamy w samolocie, tak więc dobrze jest mieć długopis i wiedzieć co gdzie wpisać. 


Immigration officer bierze paszport i karteczkę, zadaje kilka pytan w naszym przypadku było to:
- czy przyjechaliśmy do rodziny?
- ile mamy walizek?
- czy mamy dużo prezentów?
Pytania mogą paść różne nawet typu ile mamy pieniędzy i skąd je mamy, jak widać nami nie był Pan zabardzo zainteresowany i muszę przyznać, że był uśmiechnięty i bardzo miły.
Po udzieleniu odpowiedzi wbito nam pieczątkę do paszportu z datą wjazdu, 


która uprawnia nas do sześciomiesięcznego pobytu w Kanadzie, my deklarowaliśmy 21 dni i tak byliśmy. 


Następnie udaliśmy się w kierunku taśmy na której odebraliśmy nasze bagaże.
Przy wyjściu z hali przylotów czekają  panie, które odbierają od nas kartki wypełnione w samolocie i podpisane przez Celnika. I tu następuje szczęśliwe powitanie z kwiatami oraz łzy szczęścia i radości.


Wiem dobrze, że to co piszą lub pokazują w swoim filmikach internauci nie trzeba brać w 100 %, ale jak się czyta i słyszy wypowiedzi typu, że:
- jak nie znasz języka to lepiej się nie wybieraj do Kanady, bo Cię odeślą najbliższym samolotem,
- bardzo trzepią i sprawdzają walizki
- są nie mili
- zadają bardzo dużo pytań itp.
to człowiek zaczyna się zastanawiać czy jest sens lecieć do tej Kanady, ponosić koszty podróży i zmarnować czas na lotniskach, może lepiej siedzieć w domu i nigdzie się nie ruszać. Z drugiej strony rozsądek podpowiada, że przecież mam bardzo uczciwe zamiary pobyć tylko i wyłącznie turystycznie, że przecież nie może być tak źle, a ludziska latają do Kanady i oprócz jednego incydentu, o którym było głośno, to nie słyszam nic więcej. 
Moja rada, szukać informacji ale nie brać ich dosłownie bo NIE TAKI DIABEŁ STRASZNY JAK GO MALUJĄ.
Jeżeli komuś przydadzą się te informację lub kogoś uspokoiłam to bardzo się cieszę.


A zatem przed nami Kanada - Vancouver.
Pozdrawiam - Małgosia W.
cdn.

sobota, 14 maja 2016

WELCOME CANADA

Od 16.04.2016 r. do 07.05.2016 r. spędziliśmy urlop w Kanadzie. Odpoczynek ten planowaliśmy już od paru lat, ale moja choroba nam w tym skutecznie przeszkodziła. Obecnie czuję się znośnie tak więc nie chcieliśmy już czekać i planować, w styczniu kupiliśmy bilety i UDAŁO SIĘ :)...
...ale od początku

16.04.2016 r. wczesne godziny poranne, co niektórzy się na drugi bok obracają a my o 4:00 rano już na lotnisku we Wrocławiu a o godzinie 6:05 rano planowy wylot do Frankfurtu. Leciało się bardzo przyjemnie, na dzień dobry poczęstunek kawałkiem ciasta i coś do picia. 


We Frankfurcie przesiadka do samolotu do Vancouver ale zanim ta przyjemność nastąpiła to czekało nas sześciogodzinne zwiedzanie lotniska i sklepów gdyż planowy lot mieliśmy dopiero o godzinie 13:30.
I tak siedzieliśmy sobie i podziwialiśmy samoloty które lądują bądź startują...


Z Frankfurtu wylecieliśmy z 17 minutowym opóźnieniem ale do Vancouver zalecieliśmy przed czasem. Muszę przyznać iż miałam obawy co do lotu, który trwa dziesięć godzin, jak ja to wytrzymam, ale nie było tak najgorzej. 


W czasie lotu troszkę czytałam, 


między czasie podali przekąski, napoje (kawa, herbata, soki, piwo, wino, szampan), obiad 



a przed samym lądowaniem, czym mnie zaskoczyli jeszcze podali kolację.


W końcu nastąpił wyczekiwany moment lądowania, a wraz z obniżaniem lotu ukazywał nam się przepiękny krajobraz Kanady.


Od jakiegoś czasu do Kanady można wybrać się bez wizy ale tylko do sześciu miesięcy, jeżeli chcemy być dłużej to musimy ją mieć.
Natomiast od 15.03.2016 r. obowiązuje eTA - Electronic Travel Authorization. Osoby które planują podróż do Kanady muszą mieć wypełniony taki dokument. A TU można znaleść potrzebny dokument do wypełnienia, może Ktoś skorzysta. Koszt eTA to 7 dolarów kanadyjskich, płatność kartą kredytową.
Po wyjąciu z samolotu musieliśmy przejść jeszcze kontrolę paszportową (tu mały stres, ale o tym w następnym wpisie) i radość ze spotkania z rodziną.


Przed nami trzy tygodnie w Kanadzie.


Kwiaty i balon na powitanie. 
Pozdrawiam - Małgosia W.
cdn.



sobota, 30 kwietnia 2016

TELEGRAM

URLOP OD BLOGOWANIA STOP
DO 09.05.2016 r. STOP
PRZEBYWAM W KANADZIE STOP
WRAŻENIA  PO POWROCIE STOP



Pozdrawiam - Małgosia  W.

czwartek, 14 kwietnia 2016

TARASOWO - OGRODOWO

 Dni coraz dłuższe, coraz cieplejsze i nareszcie mamy WIOSNĘ. Coraz częściej wychodzę do ogrodu i zadziwia mnie przyroda która w tak szybkim tempie budzi się do życia. Pomyślałam sobie, że dobrze by było mieć swój kawałek świata do odpoczynku, podziwiania wszystkiego co dzieje się wokół nas, posiedzenia z książką i kawą w ogrodzie, spotkania z rodziną i znajomymi. Aby było miło niestety mój taras wymaga upiększenia... i tak myśląc nad nim "wygrzebałam" trochę inspiracji z internetu i chcę się z Wami podzielić, może znajdziecie coś dla siebie.

Zapraszam na oglądanie i podziwianie:
































Zdjęcia pochodzą ze: STYLOWI oraz PRINTEREST. 
To tylko kilka przykładów, myślę, że każdy znajdzie coś dla siebie.

Życzę miłego odpoczynku a mój taras musi poczekać do maja.
Pozdrawiam - Małgosia W.

czwartek, 7 kwietnia 2016

CZAS NA KSIĄŻKĘ (3)

W marcu mam do zaproponowania i zachęcenia Was do przeczytania tylko jedną książkę


 oraz do posłuchania audiobook. 


Wiem, wiem, nie każdy lubi słuchać. Ja do nie dawna nawet nie pomyślałam o słuchaniu ksiażek, niestety życie pisze własne scenariusze i nigdy nie mów nigdy. Przekonałam się do słuchania, a teraz twierdzę, że nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło bo łączę przyjemne z pożytecznym, czyli słucham i mogę zająć się czymś np. szykować coś dobrego w kuchni lub szydełkować, haftować itp. A zatem zapraszam:

1) Lisa Scottoline  - Wracajmy do domu


"Nie można przejść do następnego etapu, póki się nie zrozumie poprzedniego" -  to motto życiowe głównej bohaterki.

Jill Farrow jest typową mamą, która wreszcie pozbierała się po rozwodzie i układa sobie życie na nowo. Praca pediatry daje jej satysfakcję, a nastoletnia córka, Megan, wydaje się być szczęśliwa. Pewnej nocy w ich domu zjawia się Abby, była pasierbica Jill, i przynosi wieści o śmierci swojego ojca, utrzymując przy tym, że został zamordowany. Jill chce na własną rękę  pomóc w odkryciu prawdy. Wkrótce okazuje się, że jej działania mogą doprowadzić do rozpadu nowej rodziny i zniszczyć dopiero co odzyskane szczęście. (opis czwarta strona okładki)

Czy macierzyństwo kiedyś się kończy?
Jakie są granice miłości w rodzinie?
Czy istnieje pojęcie "byłego dziecka"?

Moja opinia:  Autorka poruszyła trudny temat rozbitej rodziny, miłości do dzieci adoptowanych (bo nie trzeba urodzić dziecka, by je pokochać bez granic), macierzyństwa ponad wszystko. Główna bohaterka jest lekarzem pediatrą oddana swoim pacjentom. Książkę tą przeczytałam jednym tchem, krótko mówiąc nie mogłam się oderwać bo ciekawiło mnie co dalej, bo losy opisanych przez pisarkę postaci są naprawdę zagmatwane. Autorka serwuje nam dużą dawkę emocji i trzyma w napięciu do samego końca. 
Na pewno sięgnę po kolejne tytuły tej autorki. POLECAM!!! :)

2) Camilla Lackberg - Księżniczka z lodu


Gdy w spokojnym miasteczku Fjallbaka na zachodnim wybrzeżu Szwecji zostaje znaleziona martwa Alexandra Wijkner, wszystko wskazuje na to, że popełniła samobójstwo. Matka kobiety ma jednak wątpliwości i prosi przyjaciółkę córki z dzieciństwa, pisarkę Erikę Falck żeby przyjrzała się tej tragedii. Erika, która powróciła w rodzinne strony by poukładać własne sprawy, wspólnie z Patrikiem Hedstromem, kolegą z młodzieńczych lat, a obecnie policjantem, próbują rozwikłać tę sprawę.  Wkrótce zaczynają podejrzewać, że śmierć Alex ma związek z mroczną tajemnicą z przeszłości.(opis czwarta strona okładki)

3) Camilla Lackberg - Niemiecki bękart


Dlaczego matka Eriki Falck wśród rupieci na strychu zachowała stary hitlerowski medal? To pytanie nie daje spokoju Erice, która w końcu postanawia odwiedzić emerytowanego nauczyciela historii, aby dowiedzieć się czegoś więcej o tym medalu. Jednak mężczyzna zachowuje się dziwnie, nie potrafi odpowiedzieć na jej pytania, a w dwa dni później zostaje zamordowany. Czy to możliwe, że wizyta Eriki uruchomiła ciąg zdarzeń, który doprowadził do jego śmierci? (opis czwarta strona okładki)

Ode mnie: Księżniczka z lodu jak i Niemiecki bękart Camilli Lackberg to saga kryminalna o Patricku Hedstromie i Erice Falck. Bardzo fajnie się słucha tych kryminałów łącząc się z bohaterami i przeżywając razem z nimi wydarzenia. Myślę, że książki też fajnie i szybko się czyta, zastanawiając się jaki będzie koniec a koniec przeważnie nas zaskakuje. Księżniczka z lodu jest pierwszą częścią sagi a Niemiecki bękart to piąta część, mimo iż nie słucham po kolei to można się rozeznać w postaciach i ich życiu, a same wydarzenia kryminalne w każdej części są rozwiązane.

Polecam całą sagę, ja jeszcze muszę kilka tytułów posłuchać a może się skuszę na przeczytanie, o ile mi oczy (czytaj: oko) pozowlą.


 Pozdrawiam i życzę miłej lektury
Małgosia W.