METRYCZKA (13)

Minął kolejny tydzień i postępy w metryczce...

tak było...

...a dziś wygląda tak...

Pozdrawiam - Małgosia W.

BLOK CZEKOLADOWY

Wracam pamięcią do czasów dzieciństwa kiedy to czekolada była na kartki a w sklepach wyroby czekoladopodobne. Wtedy to poznałam BLOK CZEKOLADOWY, czasem mama raczyła nas takim oto deserem. Dziś i ja uraczyłam moją rodzinkę przypominając sobie zapomniane słodkości.

Wykonanie - dziecinnie proste. Potrzebujemy...

½ szklanki mleka

¾ szklanki cukru

4 łyżki kakao

250 g masła, margaryny lub masła roślinnego

2 szklanki mleka w proszku

dla urozmaicenia proponuję dodatki:

herbatniki, wafle, bakalie np.: rodzynki, żurawina, posiekane orzechy, migdały, kandyzowane owoce mogą być wiórki kokosowe i co kto lubi :)

i zabieramy się do wykonania...

Na małym palniku podgrzewmy margarynę (masło) a następnie dodajemy mleko, cukier i kakao aż składniki się połączą (nie doprowadzić do zagotowania). 

Ściągamy garnek miksując lub szybko mieszając trzepaczką i dodawć stopniowo mleko w proszku. Mieszać do otrzymania jednolitej masy (szybko gęstnieje). Gdy masa zrobi się gęstawa dodajemy nasze dodatki (u mnie tym razem herbatniki i rodzynki) i mieszamy.

Gotową masę przełożyć do formy keksowej wyłożonej papierem do pieczenia (ja użyłam gotowej foremki do pasztetu), 

wyrównać łyżką i wstawić do lodówki do stężenia na parę godzin (najlepiej na noc).

Gotowy blok można polać polewą i kroić na nieduże kawałki.

Uwaga! słodki ale raz się żyje i warty jest grzechu :)

Smacznego :)

Pozdrawiam - Małgosia W.

NIEWIDZIALNY MOST

NIEWIDZIALNY MOST - Julie Orringer jest to książka która poruszyła mnie i nie jedną łzę wylałam nad kartkami owej powieści. Wydawałoby się, że II wojna światowa to temat, który jest znany chyba wszystkim i czasami nie mamy ochoty sięgać po taką lekturę czy film bo myślimy, że już nic nas nie zaskoczy, że wszystko było już napisane, to mimo wszystko książka "Niewidzialny most" działa na wyobraźnię i jest inna niż wszystkie, które do tej pory przeczytałam. Pomimo iż jest gruba bo ma 744 strony to trzyma w napięciu i  nie nudzi ani przez moment a wręcz przeciwnie czytając ją nie miałam ochoty odkładać jej na bok i wrócić do szarej codzienności, chciałam wiedzieć co dalej z rodziną Levi, czy przeżyją straszne czasy wojny i co dalej po wojnie?.

Autorka opowiada o losach węgierskich Żydów w latach tuż przed II wojną, w trakcie jej trwania i po zakończeniu. Przerażenie mnie brało jak bardzo można poniżyć człowieka tylko dlatego, że jest innego wyznania, że jest Żydem... szok. Przecież wszyscy jesteśmy tacy sami, choć różnimy  się kolorem skóry, choć wierzymy w różnych bogów albo w nic nie wierzymy, nasze ciała tak samo funkcjonują,  wszyscy rodzimy się i umieramy tak samo, wszyscy mamy rodziny i jesteśmy z rodziną bardziej lub mniej zżyci, to, że rodziny się w takim państwie, w takim mieście, w takiej rodzinie, na to nie mamy wpływu a to nie może być przyczyną do nienawiści do drugiego człowieka.  A jednak tak było i myślę, że zdarza się to i dziś...

Czytając kolejną książkę o czasach II wojny zawsze bierze mnie przerażenie i dowiaduję się czegoś o czym jeszcze nie słyszałam, o czym nie wiedziałam. Niby o tym wszystkim wiem, przecież moi dziadkowie przeżyli wojnę na robotach w Niemczech i gdy się czasami zastanawiam nad Nimi to myślę, że miałam dużo szczęścia żyjąc tu i teraz, w takiej a nie innej rodzinie, w takim a nie innym czasie, zawsze w takim momencie stwierdzam, że nie ma co narzekać bo ONI mieli dużo, dużo gorzej a moja Babcia nigdy się nie skarżyła na nic, ani na czas, ani na miejsce w jakim się znajduje, a to Jej zawdzięczam miłość do książek, do szydełka, haftu czy robienia na drutach. To Ona gdy wyszłam za mąż dała mi dobrą radę:

- pamiętaj abyś w domu zawsze miała ryż, kaszę, mąkę, jajka a z głodu nie umrzesz. 

Z całą pewnością mogę uznać "Niewidzialny most"  za jedną z najlepszych książek jakie czytałam w ostatnim czasie.

Opis z IV strony okładki: 

Zimnym porankiem 1937 roku, młody i  utalentowany Andreas Levi wyrusza do Paryża. Mimo obaw i oporów przed rozstaniem z rodziną wie, że musi opuścić Budapeszt, aby zrealizować swoje ambicje i marzenia w wielkim świecie. Do Francji zawozi list, który ma doręczyć potajemnie w Paryżu. Tajemniczym adresatem okazuje się nauczycielka baletu Klara. Andreas i Klara mimo dzielących ich różnic, szaleńczo się w sobie zakochują. Ich namiętny związek pełen jest jednak komplikacji. Gdy poznają się bliżej, Klara wyjawia kochankowi swój mroczny sekret. Życie młodego mężczyzny wkracza w zupełnie nowy etap.

Tuż przed wybuchem wojny para wraca na Węgry. Andreas trafia do obozu pracy przymusowej. Paryskie życie jawi mu się jako odległy sen, jednak związek z Klarą daje mu siłę konieczną by przetrwać w nieludzkich warunkach na Ukrainie. Przy życiu trzyma go nadzieja na powrót do domu.

Niewidzialny most to powieść o miłości wystawionej na ciężką próbę, o żydowskiej rodzinie walczącej o przetrwanie i trzech braciach których łączy szczególnie silna więź.

Jeżeli lubicie czasami sobie popłakać, jeżeli jesteście zainteresowani życiem ludzi w innych trudnych czasach to polecam książkę "Niewidzialny most" Julie Orringer .

Pozdrawiam - Małgosia W.

METRYCZKA (12)

30.01.2017 r. poniedziałek,

 tak, to kolejny poniedziałek z moją metryczką...

...tak było tydzień temu...

...dziś jest troszkę więcej xxx...

Pokazując Wam postępy w metryczce mobilizuję się bardziej aby troszkę xxx przybyło, myślę, że to był dobry pomysł bo inaczej pewnie byłabym na początku pracy.

Dziękuję, że zaglądacie i komentujecie.

Pozdrawiam i życzę miłego tygodnia

Małgosia W.

DWA CIASTA

Dziś na osłodę życia częstuję Was dwoma ciastami, do wyboru, co kto lubi.

Pierwsze ciasto upiekłam w tygodniu, dostałam trochę jabłek...

... i szkoda aby się zmarnowały. Na obiad był ryż z jabłkami a do kawy ciasto z jabłkami.

Ciasto robi się szybko a składniki są na tortownicę o średnicy 23 cm, czyli w sam raz na jeden podwieczorek.

składniki:

2 jaja, 2 szkl. mąki pszennej, 1 szkl. cukru, 1/2 kostki margaryny, 1/2 szkl. mleka, 2 łyżeczki proszku do pieczenia, cukier waniliowy, owoce tym razem jabłka

przygotowanie:

Jajka, margarynę i cukier zmiksować na puszystą masę. Dodać mąkę wymieszaną z proszkiem do pieczenia, wlać mleko oraz dodać cukier waniliowy.Ponownie zmiksować.Wlać ciasto do formy i ułożyć owoce.

 Piec ok. 1 godziny do tzw. suchego patyczka w temp. 180 stopni C. Gotowe ciasto można posypać cukrem pudrem.

Drugie ciasto to bardzo prosty SERNIK NA ZIMNO. 

Na tortownicę o średnicy 23 cm potrzebujemy 6 serków homogenicowanych, cztery galaretki, biszkopty lub można upiec spód biszkoptowy i ewentualnie owoce.

wykonanie:

Galaretki rozpuszczamy w 250 ml gorącej wody (każdą osobno), na każdy kolor galaretki przeznaczamy dwa serki. Ostudzoną i lekko gęstniejącą galaretkę wlewamy powolutku do serka i delikatnie mieszamy. Gotową masę serową wylewamy na ułożone na spodzie biszkopty a następnie robimy kolejną galaretkę z serkami i tak samo postępujemy z trzecią galaretką. Gotowe masy serowe wykładamy warstwowo. Na wierzchu układamy owoce (ale nie koniecznie) i zalewamy czwartą galaretką. 

Gotowe, ciasto jest bardzo, bardzo proste i nie trzeba mieć umiejętności kulinarnych. 

 

Można użyć tylko jednego smaku galaretki na całą porcję serków ale wtedy trzeba mieć odpowiednią ilość galaretek lub między kolory dać cienką warstwę samej galaretki jednym słowem można bawić się kolorami, co komu fantazja podpowie.

Polecam i życzę smacznego.

Pozdrawiam - Małgosia W.

METRYCZKA (11)

Ależ ten czas leci, już mamy kolejny poniedziałek czyli czas na pochwalenie się postępami w metryczce.

Tak było 16.01.17 r....

 ...a dziś wygląda tak.

Do końca...

 jeszcze dużo, dużo pracy.

Pozdrawiam - Małgosia W.

MARCHEWKOWIEC...

...czyli ciasto, z którego można się rozgrzeszyć bo przecież jest zdrowe :) No niestety, tego nie wiem ale wiem, że jest pyszne i pisząc o nim w niedzielę 22.01.2017 r. pozostały już tylko okruszki a pieczone było jak zwykle u mnie w sobotę :)...

A zatem zapraszam na kawałek ciasta i kawę miętową, ostatnio moją ulubioną :)

Oto przepis:

Składniki:

·         1,5 szklanki startej marchewki odciśniętej z soku

·         1,5 szklanki mąki (ja dałam pół na pół  mąki pszennej i żytniej - wydaje mi się, że będzie jeszcze zdrowsze : ) ) 

·         4 jajka

·         1 szklanka oleju

·         1 szklanka cukru (dałam niepełną i ciasto nie straciło na smaku)

·         1 łyżeczka proszku do pieczenia

·         1 płaska łyżeczka sody

·         1 łyżeczka cynamonu

·         1 łyżeczka przyprawy do piernika (można pominąć)

·         1 łyżka cukru wanilinowego

·         1 szklanka pokrojonych orzechów włoskich i rodzynek

           pół łyżeczki soli

Wykonanie:

Marchewkę trzemy na tarce o drobnych oczkach. Orzechy włoskie kroimy lub łamiemy na małe kawałki. Piekarnik nastawiamy na 200°C i zabieramy się za ciasto. Jajka ubijamy mikserem z cukrem i cukrem wanilinowym. Zaczynamy powoli dolewać olej – ciasto w trakcie mieszania wchłonie cały. Ciągle ubijając, stopniowo dodajemy mąkę wymieszaną z solą, proszkiem i sodą. Ciasto powinno być gęste. Dodajemy cynamon oraz ewentualnie przyprawę do piernika. Na końcu wsypujemy odciśniętą marchewkę, orzechy i rodzynki jeszcze mieszamy ostatni raz. 

Formę (najlepiej tortownicę o śr. 26cm) wykładamy papierem do pieczenia. Wlewamy ciasto...

(Zuza oczywiście musi spróbować jeszcze surowe... oj, będzie boleć brzuch... mały łakomczuch :))

... i pieczemy je ok. 45-55 min. (najlepiej sprawdzać patyczkiem). 

Ja zawsze ustawiam czas na 30 minut i przyglądam się co się dzieje z ciastem a później dokładam dalsze minuty.

Ciasto marchewkowe podajemy posypane cukrem pudrem lub posmarowane polewą, ja niestety nie zdążyłam z dekoracją. Łakomczuchy stały nade mną :)

Muszę częściej wracać do tego pysznego ciasta.

Pozdrawiam - Małgosia W.

ZIMOWY DZIEŃ

18.01.2017 r. taki zwyczajny zimowy dzień. Za oknem piękna zima.

Znudzonym dzieciom, podsunęłam pomysł:

- a może pójdziemy ulepić bałwana? :)

Nie trzeba było ich długo namawiać. Najszybciej jak potrafili odziali się i do ogrodu, po drodze tylko zgarneli dziadka do pomocy. Ale niestety śnieg za sypki i nie chciał się klaić aby uformować bałwankowe kule. Dzieciom to nie przeszkodziło wymyślać inne zabawy na śniegu. Przecież można...

...zrobić aniołka, lub...

...fajerwerki ze śniegu...

...a może pozamiatam ten śnieg?, Dziadek się ucieszy...

...można też porzucać się śniegiem skoro kulka nie wyszła.

Trzeba przyznać, że na śniegu fajnie jest, choć ja osobiście nie lubię zimy i zimna ale takie chwile z wnukami są bezcenne i na pewno długo je wszyscy zapamiętamy. Uśmiechnięte dziubki mówią same za siebie...

Pozdrawiam - Małgosia W.

METRYCZKA (10)

 Witajcie w ten zimowy dzień, oj nasypało u nas śniegu.... radocha dla dzieci, ja osobiście cieszę się trochę mniej choć jak spojrzę przez okno to jest bajecznie... :)

A teraz czas na postępy przy metryczce...

tak było tydzień temu...

...a tak jest dziś...

...pomalutku do celu.

Pozdrawiam zimowo

 Małgosia W.