WIZYTA W CZACZU

 Sobota 05.11.2022 r. 

6:00 rano, siadam do pracy,  jeszcze po ciemku i przeszkadza mi ta ciemność... doszłam do wniosku, że brakuje mi lampki w salonie, takiej która troszkę swoim światłem rozświetli salon ale nie będzie za jasno, nikogo nie obudzę i nikomu nie będzie przeszkadzać. Już od kilku lat, marzy mi się lampka witrażowa i taka byłaby najlepsza, ładna, przydatna i pasująca do naszego wnętrza.

Wstawiam zdjęcie z Internetu mniej więcej o co mi chodzi... 

...jak szaleć to szaleć. Taka już jestem, jak coś kupuję to musi to być dopasowane do mnie i miejsc w których przebywam, wtedy dobrze się czuję. 

Zaczęło się szukanie. W Internecie owszem są, ale bardzo, bardzo drogie... wiem, wiem, te lampy są drogie ale może uda się choć troszkę taniej... jak to my zaczęliśmy od staroci i antyków. 

Sobota wolna (nie zawsze mamy tak dobrze) to jedziemy na wycieczkę do CZACZA (która była w planach od lata). Taka nie zaplanowana najlepsza, śniadanie i w drogę... przed nami 1,5 godziny jazdy.

I tu muszę choć kilka zdań o miejscowości Czacz – wieś w Polsce w gminie Śmigiel, w powiecie kościańskim, w województwie wielkopolskim, 3 km od Śmigla, przy szosie Poznań – Wrocław, na lewym brzegu rzeki Samica Kościańska. (info. wikipedia).

Wśród osób które choć troszkę lubią starocie to nie muszę jej przedstawiać, prawie cała miejscowość jest jednym wielkim placem ze starociami i antykami. 

Co gospodarstwo to widać otwartą stodołę, postawiony namiot a w nim stare meble, zegary, lampy, szkło, ubrania, sprzęty, zabawki itp. itd. nowsze, starsze, mniej lub bardziej zniszczone, każdy znajdzie coś dla siebie lub tylko poogląda. 

Ja lampy nie znalazłam, była jedna ale nie taka jaka mi pasuje, natomiast wiszących witrażowych, nawet sporo, a ja szukam tej jedynej, stojącej która mi powie jestem twoja :)... zawsze tak jest, jak coś szukamy konkretnego to nie możemy znaleźć ale jak już kupimy to wszędzie będzie.

  Wycieczka była udana, wróciliśmy bez lampy, za to z dwoma drobiazgami. 

 

Pierwsze  znalezisko to podkładki pod kubeczki, filiżanki...

...troszkę obdrapane ale to jest do naprawienia :).

Drugą rzecz nabytą to malutka, szklana miseczka. Gdy ją zobaczyłam to wiedziałam, że posłuży jako naczynko na odkładane torebki z herbaty, nigdy nie wiadomo gdzie je odłożyć a tak proszę, przyda się? przyda i ładnie wygląda.

Do Czacza jeszcze wrócimy bo nie wszystko obeszliśmy,  wypadałoby zobaczyć jeszcze zabytkowy kościół św. Michała czy zabytkowy pałac który znajduje się w parku. Nie byliśmy przygotowani na zwiedzanie a szkoda. No cóż, jest okazja jeszcze raz się przejechać tym razem wiosną i bardziej przygotowani.

Milutkiej niedzieli życzę

Małgosia W.

SZYBKA SAŁATKA POROWA

SAŁATKA POROWA to sałatka którą robi się w parę minut.

 Potrzebujemy: 

pory najlepsza jest biała część ale ta zielona też nie jest zła, 

jajka ugotowane na twardo, 

ogórek kiszony lub konserwowy, 

kukurydza z puszki, 

majonez, sól, pieprz, trochę musztardy do smaku. 

Mieszamy i gotowe... zapraszam do skosztowania :) 

Co najważniejsze, zawsze wychodzi, cokolwiek dodacie, co tam jeszcze po lodówce się błąka będzie OK.

Pozdrawiam i życzę smacznego - Małgosia W. 

PRZEŁĘCZ OKRAJ

 

Niedziela 16.10.2022 r. postanowiliśmy wykorzystać jeszcze ładną pogodę i wybrać się na wycieczkę w góry. Jakie było nasze zdziwienie gdy dojechaliśmy na miejsce a tam... szaro-buro, zimno, wieje i zacina deszczem. SZOK!!! No cóż, przyjechaliśmy nie tylko my, takich chętnych na wędrówkę po górach było więcej, ubierają się i dzielnie ruszają na szlak... nie jesteśmy gorsi, damy radę... wyszykowani ruszyliśmy w drogę niebieskim szlakiem ok. godziny 10:00...

Okraj to przełęcz w południowo-zachodniej Polsce, we wschodniej części Karkonoszy, pomiędzy Kowarskim Grzbietem a Lasockim Grzbietem. 

(info. wikipedia)

Łączą się tu dwie drogi, polska droga wojewódzka nr 368 i czeska droga nr 252.

Przełęcz OKRAJ to ważny węzeł turystyczny którym można pójść w różnych kierunkach np. na Śnieżkę, do Karpacza, do Kowar a także na Lasocki Grzbiet, my udaliśmy się w kierunku śnieżki do czeskiego schroniska Jelenka. 

Nasza wędrówka odbywała się wzdłuż granicy czesko-polskiej. Początek zaczęliśmy od strony polskiej, ruszyliśmy  z parkingu ze schroniska na Przełęczy Okraj z dość stromym podejściem, przewyższenie około 200 m, później krajobraz stał się bardziej łagodny, prawie płaski.

Przestało padać ale drogę do schroniska pokonywaliśmy po kamieniach i błocie, choć robiło się coraz ładniej to bardziej patrzyłam pod nogi niż na piękne krajobrazy. 😔

Droga ciężka, ale co jakiś czas chwilka oddechu i dalej do przodu...

...dobrze, że między chmurami były przejaśnienia a widok ze "skalnego stołu" na wysokości 1284 m zapiera dech w piersiach, pomimo niezbyt dobrej widoczności jest się czym zachwycić, przy pięknej pogodzie na pewno widoki przepiękne...

Dotarliśmy do schroniska Jelenka które położone jest na wysokości 1260 m po stronie czeskiej o 12:45 chwilka odpoczynku, nabranie sił i wracamy, ruszamy w dół, tym razem łagodniej - żółtym szlakiem. Droga asfaltowa ale stromo, mięśnie nóg cały czas przygotowane do hamowania.

Powrót stroną czeską odbył się już przy dość przyjemnej pogodzie, nawet wyszło słoneczko.

Do parkingu doszliśmy na godzinę 14:00. 

Cała wycieczka to: 4 godziny i 8,3 km przejścia szlakiem niebieskim i żółtym. 

Dla zainteresowanych: parking płatny 30 zł za cały dzień.

Ot, taka niedzielna wycieczka dla oderwania głowy od spraw codziennych.

Jeszcze tylko obiadek i można planować kolejną wycieczkę...

Pozdrawiam - Małgosia W.

 

PIDA CZYLI TURECKA PIZZA

 Wakacje w Turcji to nie tylko zwiedzanie i leniuchowanie, to też degustowanie tureckiej kuchni. Jedno z takich dań które zagościło u nas w domu po powrocie z urlopu jest PIDE czyli TURECKA PIZZA. 

Moja oczywiście nie jest taka idealna jak turecka ale też pyszna. 

Danie proste do wykonania a na farsz można zużyć resztki lodówkowe.

CIASTO:

1,5 szkl. mleka ciepłego (może być woda)

0,5 szkl. oleju (oliwy)

1 łyżeczka soli

1 łyżeczka cukru

2 łyżeczki drożdży sypkich lub 1/2 kostki świeżych

1 jajko (do ciasta idzie tylko białko)

4 - 4,5 szkl. mąki pszennej

NADZIENIE:

Tu co podpowie smak, fantazja lub lodówka... można zrobić farsz np. ser biały i koperek, mięso mielone z warzywami, papryka z pieczarkami, same sery żółte tak jak na pizzy co kto lubi.

Mleko, olej, cukier, sól, drożdże, białko mieszamy razem w misce, następnie dodajemy powoli mąkę, najlepiej po łyżce. Wyrabiamy ciasto ręką lub robotem kuchennym, tak długo aż nie będzie kleić się do rąk. Przykrywamy ściereczką i tak z pół godziny niech sobie odpocznie, w tym czasie też wyrasta. 

Po tym czasie dzielimy na części, w zależności jak duże chcemy mieć PIDY. 

Wałkujemy na długi placek, nakładamy farsz i zawijamy najpierw boki, następnie krótsze brzegi zawijając je w tzw. dziubek, tak aby powstała na łódka. 

Gotowe PIDY układamy na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia i teraz wykorzystujemy żółtko do posmarowania brzegów.

Piekarnik nagrzewamy do 200 stopni C i pieczemy aż się zarumienią.

 SMACZNEGO :)

Pozdrawiam - Małgosia W.

WYSTAWA VINCENTA VAN GOGHA

 Cofam się w czasie i powracam pamięciom do wystawy multimedialnej Vincenta Van Gogha na której byłam w czerwcu. 

Udając się spacerkiem w kierunku HALI LUDOWEJ zauważyłam, że wystawa jest jeszcze otwarta, bilety były dostępne do nabycia i upiekłam dwie pieczenie przy jednym ogniu, spacer dla ciała i obrazy Van Gogha dla "ducha".

Cudowne przedstawienie obrazów malarza. 

Miałam wrażenie, że jestem częścią sztuki Van Gogha, będąc otoczoną jego obrazami.

Przepiękna paleta barw i ten klimat ciszy i skupienia...

...słychać tylko słowa narratora "mój drogi Theo" .

Wystawa podzielona na dwie części. W pierwszej obrazy wraz z jego biografią a w drugiej części pokaz multimedialny z oprawą muzyczną m.in. utwory Beethovena, Chopina oraz narracją przytaczająca fragmenty listów do brata Theo.

Wystawa robiąca wrażenie, można nacieszyć oczy ale i oglądając obrazy poznać Van Gogha bliżej, przytoczono fragmenty listów, opisano sceny z życia Vincenta. 

Do kupienia były kopie obrazów Vincenta namalowane przez współczesnych twórców.

Cieszę się, że będąc w niedzielę we Wrocławiu postanowiliśmy pospacerować po wrocławskiej pergoli, oderwać głowę od szarej rzeczywistości. 

Wystawę Vincentego Van Gogha mieliśmy w planach, dużo dobrego o niej słyszałam i bardzo chciałam na niej być, ale jak to bywa zawsze za mało czasu i dobrze się stało, że właśnie w niedzielne popołudnie nie planując ani spaceru ani tym bardziej wystawy tak spontanicznie udało się i jedno i drugie. 

Cena biletu 65 zł od osoby, seans trwał 45 minut, można było zostać i spacerować wśród obrazów lub wsłuchać się w muzykę i listy do Theo bez ograniczenia czasowego, nikt nikogo nie poganiał i nie wypraszał :). Wystawa działała w pętli czasowej i w każdym momencie można było wejść i wyjść.

Wierzę w przeznaczenie... widocznie tak miało być i cieszę się bardzo z tego czerwcowego niedzielnego popołudnia. 

Pozdrawiam serdecznie - Małgosia W.